Το Παπούτσι

Το παπούτσι είναι από τα πιο ξεκάθαρα σχήματα που σχηματίζει το κατακάθι, γιατί δεν μπερδεύεται εύκολα με άλλο. Μιλάει για δρόμο, για κάποιον που φεύγει ή για κάποιον που έρχεται, και η φοιτήτρια του φλιτζανιού το ξέρει αυτό από την πρώτη ματιά. Το σχήμα του μοιάζει σχεδόν πάντα με πέλμα, μύτη, καμιά φορά και τακούνι, κι όσο πιο καθαρό βγαίνει το περίγραμμα τόσο πιο σίγουρη είναι η ανάγνωση.

Η κατεύθυνση που δείχνει η μύτη του παπουτσιού είναι το πρώτο πράγμα που κοιτάμε. Αν η μύτη κοιτάζει προς το χερούλι ή προς τα έξω, προς το χείλος του φλιτζανιού, κάποιος φεύγει - μπορεί ο ίδιος που ρωτάει, μπορεί κάποιος κοντινός του. Αν η μύτη κοιτάζει προς τα μέσα, προς τον πάτο, τότε κάποιος έρχεται, ένας επισκέπτης χτυπάει την πόρτα, ένα πρόσωπο μπαίνει στη ζωή που δεν ήταν εκεί πριν.

Η θέση μέσα στο φλιτζάνι

Κοντά στο χείλος, το παπούτσι μιλάει για κάτι που θα γίνει σύντομα, μέσα στις επόμενες μέρες ή εβδομάδες - ένα ταξίδι που κλείνεται ξαφνικά, ένα τηλεφώνημα που φέρνει απόφαση για φύγα. Στη μέση του φλιτζανιού, το ταξίδι είναι πιο μεστό, πιο δοσμένο, δείχνει κάτι που θα ωριμάσει μέσα στους επόμενους μήνες, μια μετακίνηση που ήδη προετοιμάζεται χωρίς να το λέει κανείς ακόμα. Στον πάτο όμως το πράγμα βαραίνει διαφορετικά· εκεί το παπούτσι δεν μιλάει για μια απλή έξοδο, μιλάει για ρίζωμα αλλού, για αναχώρηση που θα αλλάξει τα πράγματα σε βάθος, ίσως και οριστικά.

Μέγεθος και καθαρότητα

Ένα μεγάλο, καλοσχηματισμένο παπούτσι δείχνει ταξίδι που θα γίνει σίγουρα, με προορισμό ξεκάθαρο στο μυαλό εκείνου που φεύγει. Ένα μικρό, θολό, σαν να το έχει παρασύρει το νερό όταν αναποδογυρίζουμε το φλιτζάνι, μιλάει για σκέψη φυγής που δεν έχει πάρει ακόμα σάρκα και οστά - ένα σχέδιο που ζυγίζεται, μια βαλίτσα που ανοίγει και κλείνει μέσα στο μυαλό χωρίς να έχει γεμίσει ακόμα. Όσο πιο βαθιά κάθεται το κατακάθι, όσο πιο σκούρο είναι το περίγραμμα, τόσο πιο κοντά και πιο αναπόφευκτο είναι αυτό που δείχνει.

Τι αλλάζει η παρέα

Το παπούτσι δεν διαβάζεται ποτέ μόνο του, γιατί ό,τι στέκεται δίπλα του του δίνει χρώμα και πρόθεση.

• Δίπλα σε πουλί: το ταξίδι φέρνει καλά νέα, ή ο επισκέπτης έρχεται με χαρούμενη είδηση
• Δίπλα σε σταυρό: η αναχώρηση κρύβει δυσκολία, ίσως αρρώστια ή απώλεια που αναγκάζει τον δρόμο
• Δίπλα σε γράμμα ή φάκελο: το φύγα ή το ερχομό θα το προαναγγείλει ένα μήνυμα, ένα χαρτί, μια ειδοποίηση
• Δίπλα σε καρδιά: το ταξίδι έχει να κάνει με αγάπη - είτε φεύγει κανείς για χάρη κάποιου, είτε έρχεται κάποιος που θα αγαπηθεί
• Δίπλα σε φίδι: πρόσεξε - το ταξίδι κρύβει απάτη, ο επισκέπτης δεν έρχεται με καλή πρόθεση

Η παράδοση λέει

Οι γριές στα χωριά έλεγαν πως το παπούτσι στο φλιτζάνι είναι σαν το παπούτσι που αφήνεις στην πόρτα - λέει σε ποιον ανήκει το βήμα που θα ακολουθήσει. Κι έλεγαν ακόμα πως αν το παπούτσι φαίνεται γερό και σταθερό, το ταξίδι θα πάει καλά και ο ταξιδευτής θα γυρίσει· αν φαίνεται σπασμένο ή ξεφτισμένο στην άκρη, ο δρόμος θα είναι δύσκολος, με εμπόδια που δεν τα περιμένει κανείς. Ήταν, και είναι ακόμα, ένα σημάδι που κανείς δεν το αγνοεί, γιατί λίγα πράγματα στο φλιτζάνι μιλάνε τόσο ξάστερα για το πού πάει και πού έρχεται η ζωή μας.